De Gekkenrit

Eind september, het toerseizoen loopt op zijn einde, maar de weergoden hadden beloofd dat het fantastisch toerweer zou gaan worden, met veel zon en hoge temperaturen. De Gekkenrit zou door het groene hart van Nederland voeren met als verste punt Weesp. 12 man/vrouw aan de start en al gauw bleek, dat mijn Garmin behoorlijk afweek met die van de vooroprijder Frank Jos. Waar hij bij mij direct de snelweg op wilde, wilde de Garmin van Frank Jos iedereen de schoonheid van Schiedam en Overschie laten zien. Uiteindelijk kwamen wij toch wel terecht in de binnenlanden van Zoetermeer en omstreken. Via Bodegraven ging het naar Zwammerdam en bij de bekende koffiestop in Noorden werd halt gehouden voor de koffie met verse appeltaart. Volgens de eigenaar kwam de taart rechtstreeks uit de oven, want hij viel van versheid uit elkaar. Je kon wel merken dat het een van de laatste mooie zondagen van het jaar was, want het was behoorlijk druk op de weg met auto’s, motoren en fietsers. Soms was het tempo slaapverwekkend. Henk zei dat deze rit eigenlijk op een stille, koude zondag gereden had moeten worden. Kon je tenminste tempo maken, een heel verschil met twee weken geleden, toen de wegen in Duitsland voor ons alleen waren, bij wijze van spreken. De rit zelf was mooi, maar af en toe schoot het niet op. Zeker in de buurt van de Loosdrechtse Plassen, waar we ons weer konden vergapen aan de stulpjes van de happy few van Nederland. Daar waar de Andre Hazessen, de John de Mollen, de Linda de Mollen en meer van dergelijke personen wonen. Oprijlanen bij huizen waar jij een vliegtuig op kan laten landen. Met echt hard werken kan je dit niet verdienen. In Nieuw Loosdrecht werd bij een knappe zaak de lunch gebruikt, waarna het richting Schiedam/Vlaardingen/Maassluis ging. Nog twee ritten en dan is dit seizoen ook weer teneinde, even afwachten hoe het weer gaat worden. Peet