De Lek- en Lingetocht

De Lek- en Lingetocht (door Peet van K.)

Deze keer stonden de Lek en de Linge op de toerkalender. Zatardag voorafgaand waren de temperaturen op tropen niveau, maar de zondag zou het aangenamer gaan worden, dus het doorwaaij-jasje maar aangetrokken. En inderdaad, het was heel aangenaam om met de motor op stap te gaan. Bij het vertrek zag ik twee nieuwe gezichten, een echtpaar dat zich door Peter de V had laten overhalen om een keertje mee te rijden met de mcFlardinga. Ik hoop dat deze tocht hen goed bevallen is en dat we er misschien twee nieuwe leden aan over hebben gehouden. Na vertrek een stukje grote weg tot aan de voet van de Brienenoordbrug om daar links af te slaan naar de Algerabrug. Bij Krimpen links af en een tijdje de oever van de IJssel gevolgd tot aan Gouderak. Mooie weg met bochten en gelukkig niet al te druk.Haastrecht werd aangedaan en langs het riviertje de Vlist naar een restaurant aan deze rivier. De kastelein was nog bezig met de opening (hij was nog dicht, maar wilde wel dit clubje van koffie voorzien in afwachting van zijn personeel). Na de koffie naar de veerpont bij Schoonhoven en langs de Lek naar Streefkerk. Vandaar ging het door de Krimpenerwaard door o.a. Oud-Alblas, Bleskensgraaf, Molenaarsgraaf, Giessenburg naar Hoornaar, waar bij een restaurant gestopt werd voor de lunch. Mooie omgeving, schitterende huizen en hele mooie bochten, het was echt genieten. In Hoornaar reed Nico meteen door richting Maassluis, terwijl ik na een kopje koffie ook mijn biezen pakte, omdat ik afspraken had met het thuisfront. Ik weet dus niet hoe de rit verder verlopen is, maar ik weet zeker dat iedereen genoten heeft en dat we ons gelukkig mochten prijzen dat de temperaturen zodanig waren, dat we niet gekookt van de motor afvielen.

Rondje Breda

Rondje Breda.

Vaderdag, 16 juni stond er een rit richting Breda en omstreken op de kalender. Ik was benieuwd of de kinderen de baas waren en dat de vaders thuis moesten blijven. Maar dat viel gelukkig mee, 12 man en de dochter van Nico. Aanvankelijk ging het over een stuk snelweg, maar na het Hellegatsplein ging het binnendoor. Leuke weggetjes, redelijk stil zo ging het richting zuid-west Brabant. We waren er al vaker geweest, maar toch zag ik weer plekken, waar we nog nooit geweest waren in de omgeving van Rijsbergen. Dat stukje is bekend om zijn aardbeienteelt en dat kon je op sommige plekken goed ruiken. Maar ook het land van de varkens en die lucht prikkelde ook de neusgaten. In Galder werd na 100 km de koffiestop gehouden bij een leuke cafeetje dat vooral een pleisterplaats is voor de fietsers. Na de koffie werd besloten om de lunch over te slaan, omdat het grootste deel van de route toch al achter de rug was en om ook het thuisfront tevreden te stellen. Onder andere werden Lage Zwaluwe en Drimmelen aangedaan. Aangezien de A16 richting Dordrecht was afgesloten moest er weer via de A-19 huiswaarts worden gereden. Je kon merken dat dat de enige weg was richting Rotterdam/Dordrecht, want het was file rijden. Maar uiteindelijk kon na ruim 220 km. de motor van zijn welverdiende rust gaan genieten en kon ik thuis een flesje bier open trekken. Het was een mooie rit en ik heb weer schitterende huizen mogen aanschouwen. Jaloers? Ik? nee hoor, maar ik ben als een dubbeltje geboren en zal nooit een kwartje worden.

Peet

De Veluwe.

Zondag 2 juni stond de Veluwe gepland om daar weer eens een bezoek te gaan brengen. Die dag zou het ook zeer warm worden en ik was benieuwd naar het aantal deelnemers. De BBQ zou wel eens spelbreker kunnen zijn en ook zouden er mensen zijn, die het te warm zouden gaan vinden op de motor. Al met al stonden er maar 7 deelnemers bij de start., te weten Andre S, Siem, Ferenc, Hans H, Derk vd V, Hans vd B en ik. Andre zou de gids gaan worden, maar die hield kennelijk van flinke snelheden, want de snelheid volgens het RVV was niet aan hem besteed. Aangezien Derk, Hans vd B en ik niet later vergast wilden worden op een schrijven van het Justitieel Incasso, hielden wij ons wel aan de maximum snelheden. De andere vier zagen we pas terug bij Zeist, waar zij de verkeerde afslag hadden genomen, terwijl wij doorreden naar Amersfoort. Bij Leusden verlieten wij de snelweg en toen kon het genieten beginnen. Slaperige dorpjes, zoals Woudenberg, Scherpenzeel, de Glind werden aangedaan. Prachtige weggetjes, heel stil, nog weinig fietsers, ik kan me wel voorstellen, dat dit stukje Nederland geliefd is bij vakantiegangers en dagjesmensen. Via Lunteren naar de Harskamp om een koffie adres te vinden. Een minpunt van het vroeg vertrekken (09.00 uur) is dat er bijna geen horeca gelegenheden op zijn, maar in de Harskamp was een uitbater bezig zijn terras op te bouwen en op ons verzoek wilde hij wel voor de koffie zorgen. Op het moment dat wij wilden vertrekken, kwamen de andere vier leden van Flardinga juist aanrijden en zij gingen ook aan de koffie. Gedrie├źn gingen wij op stap richting Apeldoorn en Hoog Soeren en je kon wel zien dat het drukker ging worden, vooral met fietsers. De omgeving was schitterend en dit was Nederlands op zijn mooist. Bij Radio Kootwijk liep de weg dood (ondanks dat Garmin zei, dat het wel kon). Via Elspeet, Ermelo en Putten ging het verder, om in Terschuur bij Barneveld aan de lunch te gaan in een mooie omgebouwde boerderij. Na de lunch werd de grote weg bij Hoevelaken opgezocht. Vlak bij Rotterdam was het voor mij nog even billen knijpen, omdat de benzine toevoer haperde en ik tot twee keer toe aan de kant moest. Hans vd B bleef keurig achter mij staan wachten. De benzinekraan staat altijd geheel open, maar kennelijk ging het overschakelen naar reserve niet helemaal volgens het boekje. Een paar keer schudden en daarna kon ik de benzinepomp halen en daar ging er toch maar 15 liter in na 340 km. Al met al een kleine kras op een toch wel hele mooie rit over de Veluwe.

Peet