Rit 3 naar Spakenburg/Bunschoten

Rit drie alweer en het zou een rit worden van ongeveer 275 km, hetgeen inhield dat er weer om 09.00 uur vertrokken zou gaan worden. Het KNMI had beloofd dat het schitterend weer zou worden. Dertien deelnemers hadden de paaseieren gelaten voor wat ze waren en onderweg zouden Roel en Anja opgepikt worden bij een benzinepomp. Dus de ploeg maar in tweeën gedeeld en bij ploeg 1 zou Henk weer het voortouw nemen. De bedoeling was dat afrit Bodegraven genomen zou worden, maar bij de afrit Waarder kwam Henk er achter dat zijn Garmin iets van slag was, dus moest er gekeerd worden. Terug naar Bodegraven en dan een stukje Alphen aanhouden, maar Alphen zou niet worden aangedaan, want het ging richting Nieuwkoopse Plassen en Noorden. Bekend terrein en omdat het nog vrij vroeg was, was het niet al te druk, op een verdwaalde fietser na. Vanaf Noorden ging het naar De Hoef en die weg leent zich uitermate voor de motorrijder. Niets dan bochten, geen 50 meter rechtuit, prachtig uitzicht, kortom genieten geblazen. Daarna een stuk langs de Amstel via Uithoorn en Nes a/d Amstel naar Amstelveen. In de buurt van Uithoorn werd de koffiestop gehouden en daar zat groep twee en daar waren Roel en Anja bij aangesloten. De koffieprijs lag in de buurt van toeristen oplichting, want twee euro voor een bak slootwater vond ik aan de hoge kant. Na de koffie ging het richting Loosdrechtse Plassen en Loenen a/d Vecht. Je kon merken dat het later op de dag begon te worden, want aan fietsers, wandelaars en motorrijders geen gebrek. Om Hilversum heen naar Eemnes en Eemdijk richting Spakenburg, het verste gedeelte van de rit. Bij de koffie was afgesproken, dat we rond 13.00 uur ergens zouden gaan lunchen en thv Amersfoort werd een restaurant opgezocht en toeval bestaat echt…groep 2 was 10 minuten daarvoor bij hetzelfde restaurant afgestapt om de lunch te gaan gebruiken. Het restaurant was een echt pannenkoekenrestaurant en de pannenkoeken en uitsmijters gingen er rap in.Na de lunch ging het langs de Leusderheide naar Austerlitz en Zeist om via een schitterende dijkweg naar Tull en ’t Waal te rijden. Bij Nieuwegein werd de snelweg opgezocht en kon ik rond 15.30 uur mijn motor in de garage stallen. Ik kan wel zeggen dat deze rit hoog in de top tien zal gaan staan en ik weet zeker dat iedereen genoten heeft.

mc Flardinga op 7 april

2e Rit mc Flardinga

Rit twee zou aanvankelijk om 09.00 uur vertrekken, omdat die rit weer meer dan 250 kilometer lang zou worden, maar uiteindelijk had de tourbaas besloten om een andere rit op de kalender te plaatsen, minder dan 250 kilometer zodat er gewoon om 10.00 uur vertrokken kon worden. De opkomst was weer behoorlijk, wat wil je ook, het beloofde schitterend weer te worden. De ploeg werd in tweeën gesplitst, waardoor ploeg één uit 8 man en een vrouw bestond. Henk was de vooroprijdert en onderweg zouden Rene en Diana opgepikt worden, maar het vehikel van Diana had zijn dag niet, waardoor zij een appje stuurden, dat het feest voor hen niet doorging. De Garmin van Henk had toch andere ideeën dan de route, die hij gedownload had, waardoor het bij Maasdam al fout ging. Omdat we wisten dat de route de 7 Heerlijkheden route gedeeltelijk zou passeren, besloot Henk richting Oud-Gastel te rijden en omdat Henk in Maasdam de kronkelroutes in zijn Garmin had getoverd, hebben we heel oud-Gastel doorkruist. Binnendoor naar Wouw en de Wouwse Plantage om in Huijbergen aan de koffie te gaan. Veel (toer-)fietsers op de weg, want West Brabant is natuurlijk een walhalla voor de fietsers, maar ook voor motorrijders. Tijdens de koffie besloot Henk de originele route maar op zijn manier aan te passen, waarna een gedeelte van België met een bezoek werd vereerd. Ik verbaas me steeds weer over de kapitale villa’s, die daar staan en die met name door Nederlanders worden bewoond. De belasting in België is toch kennelijk iets anders geregeld dan de Nederlandse. In België reden we door Kalmthout, Loenhout, Wuustwezel naar Zundert om via Meer en Meerle naar Baarle-Nassau te toeren. Daar werd de plaatselijke horeca met een bezoek vereerd. Toen we daar zaten reed de Honda Shadow club Nederland door het dorp en dat was een lange sliert Honda’s, compleet met verkeer regelaars. Ik schat dat het er meer dan 100 waren, ik vond het wel een imposant gezicht. Na de maaltijd deed de Gamin van Henk met zijn kronkelweggetjes zijn best, want we zouden binnendoor naar Rucphen gaan en dan binnendoor naar Hellegatsplein. En als ik zeg binnendoor en kronkelweggetjes….nou, we hebben ze allemaal gezien en bereden. Voor mij als motorrijder waren het maagdelijke weggetjes, want ik was er nog niet op geweest (hahaha). Bij het Hellegatsplein ging het over de grote weg richting Schiedam/Vlaardingen en konden we na afloop terugkijken op een perfecte motor dag, schitterend weer en een gezellig clubje mensen. Dat we uiteindelijk 260 kilometer onder de wielen hebben doorgedraaid, een kniesoor die daar op let.

Tot de volgende rit,

Peet