Rit van 31 mei Alblasserdam-Dordrecht e.o.

Nadat een aantal ritten was afgelast in verband met het slechte weer, beloofde zondag 31 mei echt wel een mooie motordag te gaan worden. Op de clubavond voorafgaand aan deze rit waren drie mannen uit Vlaardingen gekomen, die de website van Flardinga hadden bekeken en waren komen kennismaken. Zij wilden het hoe en wat over Flardinga te weten komen en spraken af om de zondag daarop mee te rijden. Leuk toch….nieuwe gezichten. En inderdaad stonden de mannen paraat en was nog een nieuw gezicht komen opdagen. Ook hij had op de website gekeken en vanaf zijn woonplaats Schipluiden was het maar een klein stukje naar Vlaardingen. Al met al een groep van 12 man en een vrouw op stap en we zouden de Alblasserwaard gaan verkennen. Mijn Garmin was geladen, geen GPX bestand maar gewoon de route met zachte punten. Moest kunnen, ware het niet dat het meteen na de Beneluxtunnel al fout ging. Niet getreurd, even stoppen bij Shell bij Rhoon, maar het lukte mij niet om de route weer op te pakken. Geen probleem, Peter Kl…. nam het voortouw over en loodste ons naar Alblasserdam, maar hier vergiste hij zich bij een afslag en zodoende kwamen we op de Lekdijk bij Kinderdijk uit. Iedereen volgde braaf, maar we kwamen wel verder van de originele route vandaan. Langs de Lek rijden is echter geen straf. In Nieuwpoort aan de koffie en besloten werd richting Noordeloos te rijden, omdat daar in de buurt de route moest lopen. Iets voorbij Noordeloos nam Louise het voorrijstokje over, omdat haar Garmin XT wel de juiste informatie gaf. Mooie wegen, goed asfalt en vooral lekker rustig ging het naar o.a. Herwijnen, Hellouw, Waardenburg en de brug over bij Zaltbommel. Binnendoor via Gameren en langs de Waal naar Sleeuwijk en Woudrichem naar Werkendam. Maar eerst even aan de lunch bij een mooie locatie aan het water. Nadat de inwendige mens was versterkt, ging het via mooie en bochtige wegen door de Biesbosch naar het veer om daar over te steken naar Dubbeldam en Dordrecht. Toen was het via de A-15 en de Beneluxtunnel naar Schiedam/Vlaardingen en zaten er ongeveer 210 km op. Mooie rit, drie voorrijders en de nieuwelingen hebben het naar hun zin gehad en besloten lid te worden. Hun telefoonnummers zijn doorgegeven, zodat die in de groepsapp geplaatst kunnen worden. En je weet het… de voorrijder rijdt altijd goed. En commentaar was er niet, dus een geslaagde dag.

Peet

Grensgevalletje

Zondag 19 april was een rit gepland richting West Brabant, zo in de buurt van Roosendaal en omliggende dorpen. Bij het vertrek waren 15 enthousiastelingen op komen dagen en werd de ploeg in tweeën gedeeld. Frank Jos nam ploeg een op sleeptouw, terwijl Peter de rest hem liet volgen. West Brabant is een walhalla voor fietsers en toerfietsers, terwijl motorrijders het ook een geliefd deel van Nederland vinden. En juist door het mooie weer, waren die volop aanwezig. Het leuke begon na het Hellegatsplein en via Dinteloord ging het naar Steenbergen om in Wouw aan de koffie te gaan. Die werd genuttigd in het cafe/annex clubhuis van een wielertoerclub en bij het bestellen kreeg een ieder een eigen bestelbon, waarmee je individueel kon afrekenen. Dus geen gezeur van een totaalrekening, waarbij een ieder in de gaten moest houden wat hij/zij besteld had. Lekker makkelijk en vriendelijk. Door naar de Wouwse Plantage en Woensdrecht, Hoogerheide en Huijbergen. In Essen (B) kon je je nog even verbazen over de benzine prijzen in België, want het verschil bedroeg 60 cent per liter. Langs de grens naar Wernhout, alwaar gegeten zou gaan worden bij een mooie snackbar/restaurant. Daar kwamen Peter en zijn gevolg ook, maar die besloten om een eindje verderop te gaan eten en reden door. Jos en Nico hadden dat kennelijk niet door en zodoende werd ploeg een met twee man uitgebreid. Na de maaltijd werd er even niet gespiegeld, waardoor Nico en ik het contact met de ploeg kwijtraakten. Via een iets andere route lukte het uiteindelijk in de buurt van Fijnaart weer aan te sluiten. Hierna via de grote weg naar Schiedam/Vlaardingen/Maassluis om na een rit van ongeveer 250 km. de motor weer in de garage te stallen. Over twee weken moet hij weer aan de bak, dan gaan we vier dagen naar het Sauerland.

Rit 2 naar Spaarndam

Tweede Paasdag stond rit nr, 2 van Flardinga op de kalender en ik was benieuwd hoe groot de opkomst zou zijn. Zijn altijd wel mensen die naar een meubelboulevard gaan, die een caravan moeten gaan inrichten, die op bezoek gaan om paaseieren te zoeken. Noem maar op…Maar de opkomst was dermate groot, dat de ploeg in tweeën gesplitst moest worden. Ik nam een clubje onder mijn hoede, terwijl Peter V de rest achter zich aan kreeg. Ook was er een gastrijdster, die wel eens met een groep ouderen wilde meerijden. Ik hoop dat zij genoten heeft en mogelijk weer een nieuw lid voor de mc Flardinga. De afspraak was, dat we bij Loetje aan de koffie zouden gaan. De rit ging richting de bollenvelden van Nederland en inderdaad, de hyacinthen, de tulpen en de narcissen lieten zich van hun beste kanten zien en ruiken. Aangezien ik dacht dat Loetje in Vogelenzang was en ik geen Loetje kon vinden, werd er even gestopt voor overleg. Op dat moment reed Peter met zijn clubje voorbij en bleek Loetje in Overveen gesitueerd te zijn. Dom, want we waren er al vaker geweest. Daar konden we met de groep van Peter aan de koffie met appeltaart. Op dat moment hoorde ik van mijn medereizigers, dat hun Garmin/TomTom regelmatig van mijn route afweek. Kan wel kloppen, ik had de route met waypoints gedownload, terwijl zij tracks hadden geïmporteerd. En de vooroprijder rijdt altijd goed. Je kon echt wel merken, dat door het mooie weer bijna heel Nederland op stap was. Veel fietsers, motoren en auto’s op de weg, alsof er geen hoge benzine prijzen waren. Na de koffie ging het richting Spaarndam, het eigenlijke doel van de rit. Vanaf dat moment ging het weer richting Vlaardingen/Schiedam/Maassluis via allerlei binnenwegen en het laatste stukje snelweg A-4. Mooie rit, mooi weer en een gezellige groep mensen.

De eerste rit van het toerjaar 2026

Op de zgn. “dellenavond” was al te merken, dat de animo voor de eerste toer rit groot was en dat bleek wel bij de start. Een opkomst van meer dan 20 mannen/vrouwen. Daarbij was een gastrijder, die eerder contact had gehad met Jos, maar niets had gehoord over zijn digitale aanmelding. Jos had hem uitgenodigd en zowaar, hij was present. Later heb ik begrepen, dat hij het naar zijn zin heeft gehad (hij was met de groep van Henk meegereden.) En dan komt het wel goed. Een nieuw lid voor Flardinga is in de maak, denk ik. Het geheel werd in drieën gedeeld, met Peter als voorrijder van groep 1. Het zou richting Brielle gaan, maar bij de brug over het Calandkanaal ging het al fout. Wegwerkzaamheden maakten, dat de rit niet volgens plan zou gaan verlopen en via een U-bocht probeerde Peter weer op de weg te komen, maar de brug bleef afgesloten. Bij een verkeerslicht bij Rozenburg ging het fout. Een man moest wachten en even daarna kreeg Esmee problemen met haar gashandle en moest afhaken. De motor moest worden opgehaald door de hulpdienst, dus einde rit voor Esmee. Hans en ik hebben nog staan wachten, maar uiteindelijk zijn we doorgereden. Het vervelende was wel, dat onze beide Garmins de geest hadden gegeven en hebben wij onze neuzen maar gevolgd. Ik wist dat we de Krammersluizen zouden gaan passeren, richting Tholen en St. Philipsland. Voor aanvang was al gezegd, dat de koffiestop in Steenbergen zou zijn. Via toch wel leuke dijkwegen kwamen we uiteindelijk bij de Krammer uit en dachten we op de route te rijden. Even een stop langs de weg gemaakt en op dat moment reed er een groep motorrijders voorbij en herkenden wij de brede rug van Jos. Dus gauw aangesloten en na een korte rit kwamen bij de golfbaan van De Heense Molen en daar konden we aan de koffie. De afspraak om met de totale groep in het geheel aan de koffie te gaan, ging niet door. Via de app liet Peter weten, dat hij in Steenbergen aan de koffie zat en op ons wachtte en had Henk met zijn groep de rit in omgekeerde volgorde gereden. Communicatie blijf een groot probleem, kennelijk. Na de koffie ging het richting Hellegatsplein, Zuid-Beijerland, Oud-Beijerland en nog wat kleine gehuchten richting Schiedam/Vlaardingen/Maassluis. Mooie rit, schitterend weer. Kortom…het was genieten.

Peet

Esmee , bedankt voor de foto’s

Dellenavond

Het winterseizoen loopt op zijn einde en de motoren kunnen onder het afdekzeil gehaald worden voor diegenen, die afgelopen winter niet hebben gereden. Anderen hebben nog wel kilometers gereden en voor een aantal staat nog een onderhoudsbeurt op het programma. De laatste clubavond van het winterseizoen stond in het teken van de zgn. “dellenavond”. In het verleden was dat de Bratwurst avond, maar deze keer werd het over een andere boeg gegooid. Nico, clublid en slager had nu zelf iets bedacht, het zouden een soort fricandellen worden, die op een bakplaat konden worden klaargemaakt. Via de poll konden we ons inschrijven en de opkomst van zo’n 20 man stemde het bestuur tot tevredenheid. Broodjes, mayonaise, currysaus en uien werden ingeslagen en op 18 maart gingen we aan tafel. Aangezien de bakplaat van de vtv Zuidbuurt het kennelijk begeven had, moest er geïmproviseerd worden en zodoende moest er gebruik gemaakt worden van twee contact grillen. Maar dat ging ook perfect. Nadat de fricandellen voldoende voldoende verwarmd waren, werden ze op het broodje gelegd en uitgedeeld. Aankleden moesten de mensen zelf doen. Het smaakte uitmuntend. Uiteindelijk zijn alle fricandellen en broodjes opgegaan en konden we terugkijken op een geslaagde afsluitavond van het winterseizoen. Zondag 22 maart staat de eerste rit van het toerseizoen op het programma en hoopt het bestuur op een mooie opkomst. Veel veilige kilometers toegewenst en laten we hopen, dat de benzineprijs snel gaat dalen.

Peet

Rondje zomaar ………..

Het toerseizoen werd een paar weken geleden beëindigd met de Pannenkoekrit en dan is het eigenlijk wachten tot na nieuwjaar. Meestal gaan de rijders en de motoren in de slaapstand en een dappere wil het nog wel eens proberen als het niet gesneeuwd heeft en niet gepekeld. Toch kwam Peter met het idee om, als de weersverwachting goed zou zijn om zo maar een ritje te gaan maken. Via de groepsapp kon je je idee ventileren en vragen of er geïnteresseerden zouden zijn. Ik heb de stoute schoenen aangetrokken, want het beloofde zondag 9 november prachtig weer te gaan worden. Zon, droog en ongeveer 15 graden, wat wil je als motorrijder nog meer. Er waren aanmelders, maar ook weer af melders, maar uiteindelijk zou de groep uit 8 man bestaan. De bedoeling was om in Renesse aan de koffie te gaan. Geen GPX bestand verzonden, maar gewoon follow the leader. Via Geervliet, Brielle naar Stellendam en bij Havenhoofd even achter drie gekortwiekte eenden (lees Citroën Deux Chevaux) moeten zwabberen om daarna via Ouddorp naar Renesse te gaan om bij het bekende koffieadres de Zeebries aan te schuiven. Op sommige plekken was het wegdek nog vochtig en bij de laagstaande zon wilde dat nog wel eens vervelend zijn voor de oogjes. Na de koffie naar Brouwershaven en Zonnemaire en het was genieten in de polders. Bruinisse werd niet aangedaan en ook Middelharnis niet, wat eigenlijk wel in mijn draaiboek stond, maar het werd Numansdorp. Vandaar ging het naar Strijen en daar werd gestopt om bij een leuke cafetaria, gerund door een Chinees echtpaar, de inwendige mens te versterken. Een cafetaria in een christelijk dorp, dat op zondag geopend is en nog veel klanten trekt, waar vind je dat nog? Na het bezoek aan de eetgelegenheid ging het richting huis en het zou Maasdam gaan. In Cillaarshoek kwam ik bij een kruising, waar ik jaren geleden ook al een keer had gestaan, maar toen kwam ik van de andere kant. Even getwijfeld, maar in plaats van af te slaan, reed ik rechtdoor. Gewoon mijn neus maar achterna en via een mooie bochtige weg om de afgedamde (binnen-)Maas heen, kwamen we uiteindelijk weer in Strijen terecht. Foutje bedankt, maar de route was leuk, dus niet verkeerd. Daarna via de Heinenoord tunnel richting Schiedam/Vlaardingen/Maassluis en na een rit van 210 km. kon de motor uitrusten. Al met al een geslaagde dag, mooi weer, niet al te druk op de weg en nu maar kijken of er iemand de weersverwachting in de gaten wil houden om via de groepsapp. een oproep te doen om te gaan rijden. Gewoon je neus achterna is ook wel eens leuk.

Peet

Pannenkoekrit

Traditiegetrouw is de laatste rit van het seizoen de zgn pannenkoekrit. Een rit die naar een pannenkoek restaurant voert om de inwendige mens te versterken. Ik noem het ook wel eens de rit van de vallende bladeren en die hebben we wel gezien vandaag. Gelukkig viel het weer mee, geen najaarsstormen of regen, maar droog en sommigen vonden het nog wel een beetje frisjes. De opkomst was meer dan uitstekend, meer dan 20 deelnemers, zodat de ploeg in tweeën werd gesplitst. Peter zou ploeg een voor zijn rekening en ik werd als vooroprijdert gebombardeerd voor groep twee, die een paar minuten later zou vertrekken. De koffiestop zou plaats hebben bij een gelegenheid in het dorp Noorden, een plek waar we al eerder geweest waren. Via Boskoop en o.a. Aarlanderveen kwamen we na ruim een uur bij het koffieadres.

Mooie stulpjes gezien bij onder andere de Nieuwkoopse Plassen en je afvragend waar die mensen het van gedaan hebben. Na de koffie zou de rit via de Utrechtse heuvelrug leiden naar het pannenkoekrestaurant vlak voor het dorp Wijk bij Duurstede. Omdat ik het restaurant niet in mijn Garmin had gezet, reed ik het voorbij, ondanks het feit, dat ik wel een aantal motoren had zien staan. Door Peter vd Knaap werd ik gewezen op het feit, dat ik iets veel enthousiasme in mijn gashandle had, maar na een U-bocht werd alsnog koers gezet naar de pannenkoeken.

Ploeg een was inderdaad al binnen en na de drankjes werden de bestellingen opgenomen en redelijk snel kwam alles op tafel. Nadat de magen gevuld waren, werden de motoren bestegen en in ging het richting de rivier de Lek, die een tijd gevolgd zou gaan worden. Opvallend rustig met het verkeer op de dijk, zodat er lekker genoten kon worden van de bochten. In de buurt van Nieuwegein ging het even fout, omdat mijn Garmin me naar een weg stuurde, die eigenlijk helemaal niet (meer) bestond. Na dat extra rondje om het dorp Tull en ’t Waal werden we door verkeersregelaars tegen gehouden en werden we door Nieuwegein en van de route geleid. Uiteindelijk kwamen we, met wat aardrijkskundige kennis, terecht op de oprit naar de A-2 richting Vianen. Ik zag al op mijn Garmin dat we na de brug de afslag naar Vianen moesten nemen en onder aan de afrit rechts af moesten slaan.

Even een stukje door Vianen en daarna de dijk op richting Ameide. Maar al spiegelend zag ik dat ik de enige was en dat ik de rest van de club was kwijtgeraakt, of dat de club mij was kwijtgeraakt. Maar zoals bekend, de vooroprijdert rijdt altijd goed. Nog even een tijdje staan wachten, maar ik begreep als snel, dat ik alleen op de wereld was. Dus maar de dijk gevolgd richting Kinderdijk en ik besloot de pont naar Schoonhoven maar rechts te laten liggen. Ondanks het feit, dat het laatste stukje niet was geworden, wat er van verwacht werd, heb ik toch een leuke dag gehad. Het was volgens iedereen een mooie rit geworden en ik denk niet, dat het seizoen is afgesloten. Er zijn ideeën geopperd om bij mooi weer en als het niet gepekeld heeft, gewoon via de groepsapp kunnen oproepen gedaan worden om een lekker eindje te gaan toeren.

Peet

Pannenkoek ???

17 Motorweekeinde

Als iets succesvol is, moet je eigenlijk niets veranderen. Zo ook de motorweekeinden, die door Peter van mc Flardinga worden georganiseerd. Gewoon een hobby van hem, medemotorrijders blij en gelukkig maken. Niet onder de vlag van mc Flardinga, maar gewoon voor motorrijders, die een paar dagen op stap willen gaan. Buren, kennissen, vrienden, familie, iedereen kon aansluiten. Nieuwe deelnemers meldden zich aan, anderen sloegen een jaartje over. Deze keer ging het wederom naar Hotel Maas in Lutzerath, waar we vorig jaar ook verbleven en dat smaakte toen naar meer. Hotel Maas is een bekende naam onder motorrijders, waar velen regelmatig komen. Ik kom er al vanaf 2000 elk jaar minimaal een keer om daar met kennissen/vrienden een midweek door te brengen. Je weet wat je hebt en krijgt bij Hotel Maas, vriendelijk personeel, goed eten en drinken en een perfecte service. Uiteindelijk zou het aantal deelnemers zo rond de 28 gaan worden en Peter had twee routes gemaakt, die een ieder vrijelijk en naar eigen inzicht kon rijden. Bij vertrek werden afspraken gemaakt wie met wie zou rijden. Vol goede moed ging men op weg naar de Eifel en een ieder zou in de loop van de dag geconfronteerd worden met een paar flinke buien en die regenkleding noodzakelijk maakte. Maar uiteindelijk bereikte een ieder het hotel. Biertje of een ander drankje nuttigen, warme maaltijd (uiteraard weer overvloedig en lekker) en daarna samen zijn op het terras. Na de nacht en het ontbijt werden de motoren gestart en ging men op pad. Sommigen maakten gebruik van de routes van Peter, anderen hadden andere ideeën. Het beloofde mooi weer te worden, maar voor een werd het een dag om gauw te vergeten. Peter vd Knaap zijn motor stopte er mee en er was geen gang meer in te krijgen. Bleek dat de accu de geest had gegeven. Aanvankelijk werd gedacht aan vocht in het contact, omdat de avond ervoor het echt oude wijven had geregend. Peter ging met de scooter van Louise op zoek naar een accu, een ritje van ongeveer 3 kwartier, terwijl Louise achterbleef bij de kapotte motor van Peter. Toen Peter terugkwam moest de accu nog gevuld worden met zuur en weer worden ingebouwd. Gelukkig was het probleem toen opgelost en konden Peter en Louise op tijd aanschuiven bij de warme maaltijd. Dus alle gemaakte plannen waren voor hen die dag in duigen gevallen. Het avondeten volgde, het terras werd weer bemand en de drankjes kwamen snel door, mede door het vriendelijke personeel. De tweede dag zou voor Hans Fontijne dramatisch beginnen. Zijn BMW weigerde te starten en moest er een beroep gedaan worden op de ADAC. Toen de medewerker van ADAC arriveerde, ontdekte deze dat een stekker van de brandstof pomp niet goed functioneerde door een slechte verbinding. Daarna startte de motor wel, maar konden Hans en zijn zoon Joey niet de rit maken, die gepland stond. Dus maar richting de Nürburgring om toch maar wat kilometers te maken. Het bleek, dat de rest naar volle tevredenheid hun ritten had kunnen rijden, dus een ieder weer tevreden op het terras en aan het bier/wijn of water. Het avondeten bestond uit een grill avond en was weer overvloedig en lekker. De laatste avond verliep vrij rustig, want een aantal had besloten om vroeg hun mandje op te zoeken. 

De zondag van vertrek nog een goed ontbijt nuttigen, de tassen werden ingepakt en de motoren beladen. Afrekenen, Sascha van Hotel Maas bedanken voor de service en het eten en vol goede moed richting Nederland, al dan niet met regenkleding aan, want er was wel regen voorspeld. Maar weer verdomde de motor van Hans Fontijne medewerking, want opnieuw wilde hij niet starten. Hans en zijn zoon besloten te wachten op de ADAC. Later kregen we via de groepsapp te lezen, dat een printplaat in de benzinepomp kapot was en de motor naar Nederland moest worden overgebracht. Dat zal wel een paar dagen gaan duren. Hans is uiteindelijk thuis gekomen met een huurauto en ik ben benieuwd of hij deze rampmotor blijft behouden. In zo’n situatie moet je blij zijn, dat de lid bent van de ANWB. Al met al is het weer een geslaagd weekeinde geweest, behalve voor de twee slachtoffers van de materiële pech gevallen. Ik heb begrepen, dat er weer een 18e weekeinde gepland wordt. Ik ben benieuwd.

Peet

BBQ/Familie-rit

In het verleden was er elk jaar een zogenaamde familirit. Dat was meestal een niet al te lange rit en de bedoeling was, dat dan familieleden meereden of achterop zaten om hen kennis te laten maken met het rijden in clubverband. En natuurlijk ook om het ledenbestand van mc Flardinga op te krikken. Maar zoals het vaker gaat, de animo om zoiets te organiseren minderde, omdat het steeds minder deelnemers opleverde en uiteindelijk verdween het fenomeen familie rit van de kalender. Maar omdat er dit jaar toch weer nieuwe clubleden zich hadden aangemeld, werd het idee geopperd om weer een korte rit te organiseren en daaraan een BBQ te plakken. De BBQ was er traditioneel bijna elk jaar en wordt altijd goed bezocht en ook leuk voor de nieuwe clubleden om hen kennis te laten maken met de rest van mc Flardinga en hun aanhang, lees echtgenotes. Dus werd er voor zondag 24 augustus een niet al te lange rit van ongeveer 150 kilometer in de Garmin cq TomTom gepropt en die zou door de Hoekse Waard gaan en daarna door een stukje Noord Brabant in de omgeving van Moerdijk. Bij de start toch weer een opkomst van 15 motorrijders en het beloofde een zonnige dag te gaan worden. Zoals gezegd, de rit was niet al te lang en ging veelal over bekend terrein. De koffiestop werd in Klundert gehouden waar Frank Jos de schade voor zijn rekening nam en daarvoor natuurlijk onze hartelijke dank. De rit verliep voorspoedig en was leuk en gelukkig niet al te veel wielrijders/wielrenners tegen gekomen. Op te terugweg was het nog even druk voor de Beneluxtunnel en nadat de motor in de garage was gestald, was het even opfrissen en op naar de vtv Zuidbuurt voor de BBQ. De vtv Zuidbuurt in de vorm van Theo van Rijswijk had twee kraampjes neergezet en Theo zou ook de man achter de bar zijn, om ons aan de nodige drankjes te kunnen voorzien. Ons clublid tevens slager Nico Verduyn leverde de BBQ en het vlees, stokbrood en salades. Dat zag er allemaal perfect en lekker uit. Mc Flardinga leverde het bestek, de bordjes en de servetten. De BBQ werd ontstoken en het vaste panel Jan Schoonhoven en Bert Lankester trokken hun  BBQ-schorten aan en zorgden ervoor dat er constant hamburgers en sate op de grill lagen. Er was meer dan genoeg. Ze hadden plezier in hun werk. Siem had er voor gezorgd, dat iedereen in het bezit kwam van 2 consumptiebonnen. Ik moet zeggen, dat de opkomst meer dan bevredigend was, ik schatte rond de 35 deelnemers. Het zou een gezellige middag gaan worden en als het gezellig is, wordt het al gauw laat en kon er opgeruimd gaan worden. Ik denk, dat we maar elk jaar een BBQ rit moeten gaan organiseren, want er is animo genoeg voor. Wat wel meehelpt is, dat het weer wil meewerken, want droog en zonnig weer tijdens het motorrijden en de BBQ maakt het toch wel iets gezelliger. Nogmaals iedereen bedankt voor de deelname aan de rit en de BBQ, Jan en Bert bedankt voor het bemannen van de BBQ en de vtv Zuidbuurt voor het gebruik van de accommodatie. En nu op naar het weekeinde in Lutzerath, dat over een paar dagen gaat beginnen. En bij hotel Maas is het ook goed vertoeven.

Peet